Aktualności

Konferencja online “Pomiędzy wzrostem a katastrofą. Operacjonalizacje i projektowanie rozwiązań” 3-5 czerwca 2021

Międzynarodowa konferencja interdyscyplinarna i międzysektorowa poszukująca dróg transformacji do modelu postwzrostowego/dewzrostowego w społeczeństwie, kulturze i gospodarce. Jest miejscem spotkania teoretyków i praktyków – akademików, samorządowców, przedsiębiorców i przedstawicieli organizacji pozarządowych.

Krytyka kapitalizmu towarzyszyła tej formacji kulturowo-gospodarczej od jej początków. Od ponad 50 lat wzrasta niepokój – wyrażany w szczególności przez środowiska naukowe i pozarządowe – dotyczący braku zdolności rozwiązywania kluczowych dla naszej egzystencji i silnie splecionych ze sobą problemów:

  • degradacja środowiska naturalnego i warunków życia na Ziemi;

  • koncentracji kapitału, deprecjacji pracy i marginalizacji państwa jako regulatora rynku;

  • polityczna instrumentalizacja stygmatyzowania mniejszości;

  • marginalizacja obywatela i społeczności lokalnej wraz z prywatyzacją publicznych i wspólnotowych zasobów.

Narastanie tych problemów wiąże się najczęściej z presją na wzrost eksploatacji zasobów, produkcji i konsumpcji. Dlatego głębokie zmiany systemu wymagają rozwoju form kulturowych i gospodarczych wolnych od orientacji na wzrost, określanych jako postwzrostowe (dewzrostowe). Zależy nam, aby w ramach konferencji nie poprzestawać na rozważaniach teoretycznych, ale zwrócić szczególną uwagę na operacjonalizacje i projektowanie rozwiązań 

Możliwość zgłaszania referatów i szczegółowe informacje znajdują się na stronie konferencji.

Organizator konferencji

Instytut Kulturoznawstwa, Uniwersytet Wrocławski
http://kulturoznawstwo.uni.wroc.pl/
Kontaktidea@uni.wroc.pl

 

IV Zjazd Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego (Wrocław, 24-26 września 2021)

PRZYSZŁOŚCI KULTURY

Genealogie, imaginaria, działania

Wrocław, 24-26 września 2021

 

W latach 90. XX wieku pojawiła się idea „kultury bezpośredniości” wyrażająca doświadczenie „rozszerzonej teraźniejszości”, której totalność pojmowano jako rezultat obcowania z rzeczywistością gwałtownych zmian i innowacji. Reakcją na ograniczenia kultury bezpośredniości miał być zwrot ku przeszłości, w tym rozwój badań pamięci, za którym dostrzegano skłonność do życia w szerszych strukturach czasowości. Ta sama dążność, jak się zdaje, zwraca nas dziś ku niepewnej przyszłości i konfrontuje z wyzwaniem „zestrojenia się z czasem”.

Wiara w zbawczą moc nowych technologii, w permanentny wzrost gospodarczy nie pozwala nam już dłużej, jak pisał Jürgen Habermas, „zaryglować przyszłości jako źródła niepokoju”. Nie możemy jej – z zderzeniu ze sprzecznymi porządkami wartości – wynegocjować, uzgodnić oraz technokratycznie zaplanować. Wydawało się to możliwe dopóki wiara w zgeneralizowany postęp przyczyniała się do zaanektowania przyszłości jako nowego obszaru kolonizowanego na potrzeby kapitalizmu – co dzisiejszy kryzys klimatyczny, polityczny i epidemiczny postawił pod znakiem zapytania. Przyszłość obecnie to nie obszar ziszczenia nadziei, lecz zakłócenie rutyny świata oswojonego.

Tymczasem przeszłość nie jest już tylko tym, co zakończone i dokonane. Jest ona zaledwie „prologiem”, bo kulturowe genealogie (tradycje świadome, wybierane) mogą być odczytane jako zaledwie zarysowane i domagające się podjęcia programy kultury nieurzeczywistnionej. Nie chcemy mówić o samych prognozach na temat jutra w oparciu o dane teraźniejsze. Proponujemy dyskusję o wyobrażonych przyszłościach, które kształtują zarówno obecne poczucie aksjologicznej dezorientacji, jak i aksjologicznego ładu. Odwołujemy się do wyobraźni w jej źródłowym znaczeniu jako istotnej władzy poznawczej umysłu ludzkiego. Chcemy zaproponować namysł nad wymiarem wiedzy kulturowej, którą Bronisław Baczko nazywał „wyobraźnią społeczną” a Charles Tylor „imaginarium społecznym”. To uwewnętrzniona mapa kulturowych relacji, pełna pęknięć i dyssensów, w której zapisane zostało niezwerbalizowane rozumienie obecnej sytuacji. W obszarze tych niepokojów sytuuje się także przyszłość samego kulturoznawstwa, całościowo rozumianej humanistyki i podlegającego gwałtowanym przemianom uniwersytetu. Tu także pojawiają się pytania o najważniejsze kulturoznawcze kompetencje i nasze powinności wobec „przyszłości kultury” i praca na rzecz „kultur przyszłości”.

Imaginaria wpływają na podejmowane przez nas współcześnie działania, umożliwiają praktyki społeczne, oferując wspólne rozumienie ważnych dla nas spraw. Lęki zaś, których wyraz przenika współczesną kulturę, zderzają się z odpowiadającym im poszukiwaniem nowych źródeł solidarności i nadziei.

Projektując nasze kulturoznawcze spotkanie, chciemy, aby podejmowana przez nas refleksja dotyczyła temporalności kultury i aksjologicznych przesłanek scenariuszy przyszłości. Wyobrażeń jutra wyłaniających się z przeszłości i obecnych w teraźniejszości. Chcemy, aby nasza dyskusja dostarczyła rozumnych bodźców do dalszych działań i przezwyciężenia częstego dziś poczucia zniechęcenia i niemocy.

Zachęcamy do przesyłania zgłoszeń paneli tematycznych związanych z tytułowym pytaniem o przyszłości kultury, o kulturowe genealogie, imagnaria i wynikające z nich działania. Interesują nas one w ich związku z istotnymi wyzwaniami współczesności takimi jak status uniwersytetu, kulturoznawstwa i humanistyki wobec komercjalizacji i algorytmizacji nauki, nowe technologie, także informatyczne, oraz kryzysy: polityczny, kulturowy, społeczny, migracyjny, klimatyczny i epidemiczny.

Rada Programowa

dr hab. Krzysztof Abriszewski, prof. UMK (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu)
dr hab. Anna Gomóła, prof. UŚ (Uniwersytet Śląski w Katowicach)
dr hab. Alicja Kisielewska, prof. UwB (Uniwersytet w Białymstoku)
dr hab. Dorota Koczanowicz, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski)
dr hab. Iwona Kurz, prof. UW (Uniwersytet Warszawski)
dr hab. Tomasz Majewski, prof. UJ (Uniwersytet Jagielloński, Prezes PTK)
dr hab. Witold Nowak, prof. UR (Uniwersytet Rzeszowski)
prof. dr hab. Małgorzata Radkiewicz (Uniwersytet Jagielloński)
dr hab. Andrzej Radomski, prof. UMCS (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie)
dr hab. Magdalena Saryusz-Wolska (Uniwersytet Łódzki)
dr hab. Agata Skórzyńska, prof. UAM (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu)
dr hab. Renata Tańczuk, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski)
dr hab. Dorota Wolska, prof. UWr (Uniwersytet Wrocławski)

 

Komitet Honorowy

dr hab. Stefan Bednarek, prof. em. UWr
prof. dr hab. Andrzej Gwóźdź
Prof. dr hab. Leszek Kolankiewicz
prof. dr hab. Ewa Kosowska
prof. dr hab. Ryszard Kluszczyński
prof. dr hab. Andrzej Mencwel
prof. dr hab. Ryszard Nycz
prof. dr hab. Ewa Rewers
prof. dr hab. Eugeniusz Wilk

 

Komitet Organizacyjny

dr hab. Magdalena Barbaruk
dr Piotr Jakub Fereński
dr Dawid Junke
dr hab. Magdalena Matysek-Imielińska, sekretarz
dr hab. Krzysztof Łukasiewicz
dr Jacek Małczyński
dr hab. Rafał  Nahirny

Strona IV Zjazdu PTK

Tematy numerów “Kultury Współczesnej” 2021/2022

Kwartalnik “Kultura Współczesna” opublikował informację o wynikach konkursu na tematy numerów 2-4/2021 i 1/2022
Najwięcej głosów otrzymały (kolejność alfabetyczna):

  • Antropologia rocka
  • Kultura – wizualność – dostępność
  • Kultury umiaru
  • Wieś jutra jest kobietą

Zwycięzcom gratulujemy.

W ciągu najbliższych dni zostaną podane ostateczne tytuły numerów oraz kolejność realizacji koncepcji.

Redakcja zaprasza do czytania „Kultury Współczesnej” i nadsyłania propozycji artykułów w ramach Call for Papers.

Więcej informacji na stronie kwartalnika.

Apel o odwołanie Ministra Edukacji i Nauki, dr. hab. Przemysława Czarnka, prof. KUL

Zarząd Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego poparł Apel Komisji Nauk o Kulturze PAN o odwołanie Ministra Edukacji i Nauki, dr. hab. Przemysława Czarnka, prof. KUL.
Treść apelu poniżej oraz na stronie KNoK.

 

Pan

Mateusz Morawiecki

Prezes Rady Ministrów

 

Szanowny Panie Premierze,

  • w związku z bezprzykładnym, demonstrowanym zaledwie w ciągu dwóch tygodni od objęcia urzędu Ministra Edukacji i Nauki lekceważeniem przez pana Przemysława Czarnka prawa, w szczególności Ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, gwarantującej wolność nauczania oraz autonomii społeczności akademickiej;
  • w związku z zapowiedziami ideologizacji procesu nauczania i kształcenia na wszystkich szczeblach;
  • w związku z gorszącymi wypowiedziami pana Czarnka, podważającymi istotę demokracji i tolerancji oraz szerzącymi nienawiść do różnych grup społecznych, a prawa człowieka określającymi mianem „idiotyzmów”;
  • w związku z bezpodstawnym obarczaniem rektorów wyższych uczelni, dyrektorów i nauczycieli szkół wszystkich szczebli odpowiedzialnością za masowy udział uczniów i studentów w protestach ulicznych wywołanych orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego;
  • w związku z próbami zastraszania nauczycieli solidaryzujących się z tymi protestami;
  • w związku z wyrażonym wprost zamiarem uzależnienia przyznawania uczelniom środków finansowych na inwestycje i badania od kryteriów politycznych, a nie merytorycznych;
  • w związku z tym, że nie powinno nigdy dojść do powołania na stanowisko Ministra Edukacji i Nauki człowieka, który nie ma pojęcia o właściwych zadaniach powierzonego mu urzędu

– zwracamy się do Pana Premiera ze stanowczym apelem o natychmiastowe odwołanie pana Przemysława Czarnka z funkcji Ministra Edukacji i Nauki.

 

Solidaryzujemy się ze stanowiskiem Prezydium Konferencji Rektorów Akademickich Szkół Polskich z dnia 30 października 2020 roku w sprawie aktualnej sytuacji społecznej oraz wyrażoną tam diagnozą przyczyn obecnego protestu, w przeciwieństwie do KRASP nie widzimy jednak, niestety, możliwości porozumienia i współpracy z urzędującym obecnie ministrem. W tak krótkim czasie sprawy zaszły tak daleko, że pan Czarnek musi odejść. Popieramy postulaty sformułowane przez Obywatelską Radę Pedagogiczną oraz solidaryzujemy się z nauczycielami szkół podstawowych i średnich.

 

Komitet Nauk o Kulturze

Polskiej Akademii Nauk

Apel poparły również:

Polskie Towarzystwo Ludoznawcze

Polskie Towarzystwo Badań nad Filmem i Mediami

Polskie Towarzystwo Badań Teatralnych

CFP: Konferencja – Pomiędzy wzrostem a katastrofą

CFP: KONFERENCJA – Pomiędzy wzrostem a katastrofą

22 i 23 października 2020 online, z inicjatywy Instytutu Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego odbędzie się konferencja naukowa „Pomiędzy wzrostem a katastrofą”. Będziemy poszukiwać dróg dojścia do modelu postwzrostowego w kulturze i gospodarce i co ważne szczególnie interesować nas będzie polityka miejska. Na konferencji chcemy powiązać wątki teoretyczne i praktyczne, stąd zależy nam na sieciowaniu teoretyczek, badaczy, ale też osób działających w tematyce miejskiej, samorządowej i pozarządowej, ulokowanych w centrum jak również w samorządach.

 

Wiemy o negatywnych i katastrofalnych skutkach pogoni za wzrostem coraz więcej. Od kilkudziesięciu lat wzbogacamy się o koncepcje i projekty alternatywne, heterodoksyjne. Ale ciągle przestawienie kultury i gospodarki na tory postwzrostowe nie jest nawet uznawane za priorytetowe przez ośrodki polityczne i opiniotwórcze.  Dlatego szukamy i spotykamy się z badaczkami, naukowcami, przedstawicielami różnych dziedzin wiedzy, samorządowców, z przedstawicielkami ruchów społecznych czy działaczami organizacji pozarządowych.

 

Więcej informacji znajdą Państwo w załączniku oraz na stronie https://postwzrost.pl/ .

Konkurs na koncepcję numerów tematycznych “Kultury Współczesnej” 2021/22

Redakcja kwartalnika “Kultura Współczesna” zaprasza do nadsyłania propozycji numerów tematycznych 2-4/2021 i 1/2022

Konkurs potrwa do 12 października 2020 roku. Wyniki będą ogłoszone 9 listopada 2020 roku.

Zgodnie z regulaminem zgłoszenie nie może zawierać więcej niż 7 tys. znaków i wiąże się z wypełnieniem ankiety.

 

Czasopismo znajduje się na liście MNiSW, przypisano mu 40 pkt.

Więcej informacji i regulamin znajdują się na stronie kwartalnika.

 

Konferencja online “Pomiędzy wzrostem a katastrofą”, 22-23 października 2020

Międzynarodowa konferencja online, której celem jest poszukiwanie dróg przejścia do modelu postwzrostowego w kulturze i gospodarce. Jest miejscem spotkania ze sobą teoretyków i praktyków – akademików, samorządowców, przedsiębiorców i przedstawicieli organizacji pozarządowych.

 

Przyzwyczailiśmy się do szybkich zmian jakie zachodzą w kulturze, gospodarce, społeczeństwie, polityce. Stale mierzymy się z tym, że samoistnie i spontanicznie zachodzącym procesom, które identyfikujemy jako rozwój czy nawet postęp, towarzyszą kryzysy i katastrofy. Przez dziesiątki lat obserwujemy, jak się rozprzestrzeniają i pogłębiają, a jako społeczeństwa i ludzkość nie potrafimy reagować na nie adekwatnie i z wystarczającym tempem.

 

Ciągle aktualne wyzwania

  • Katastrofa klimatyczna, wymieranie gatunków, wypełnianie ekosystemu plastikiem, mają charakter globalny i kumulatywny.
  • Globalna koncentracja kapitału, kryzys klasy średniej i rozpowszechnianie prekariatu towarzyszy słabnąca rola państwa jako regulatora rynku.
  • Ksenofobia i rasizm z postaw marginalizowanych stają się sprawnie zarządzanymi przez populistycznych polityków narzędziami zdobywania i utrzymywania władzy.
  • Prywatyzacja publicznych i wspólnotowych zasobów pozbawia społeczności lokalne bazy do wzmacniania podmiotowości i sprawczości i jest bardzo trudna do odwrócenia.

 

Problematyka

 

Na konferencjach rozpatrzymy postkapitalizm, czyli głębokie zmiany systemu, od strony teoretycznej oraz praktycznej. Będziemy analizować zarówno teoretyczne koncepcje postkapitalizmu, jak i miejskie praktyki zmian społecznych, środowiskowych i kulturowych.

 

Więcej informacji, w tym dotyczących bloków tematycznych i  Rady Programowej na stronie konferencji.

 

Nowa ksiażka z patronatem PTK

w poszukiwaniu

 

Jean Delumeau

W poszukiwaniu raju

przełożyła Agnieszka Kuryś

 

Seria: Nowa Marianna

Warszawa 2020, format 165 x 235 mm, oprawa twarda, s. 284, ISBN 978-83-64708-57-2, cena 59,00

 

 

JUDEOCHRZEŚCIJAŃSKA PODRÓŻ DO RAJU

 

Jednotomowa, przejrzysta synteza słynnej trzytomowej Historii raju.

Ogarniający nas dzisiaj pesymizm mocniej niż kiedykolwiek każe nam, zaniepokojonym o przyszłość, pytać o raj. Jean Delumeau prowadzi nas w jego stronę drogą od „ogrodu rozkoszy” po „szczęście wieczne” przez nigdy niegasnące oczekiwanie na „tysiąc lat pokoju na ziemi”. Autor chce być blisko czytelnika, jego książka to zaproszenie do rozmowy.

Jean Delumeau opowiadał, że po publikacji trzytomowej Historii raju często był pytany o raj, tak jakby miał do niego klucz. Mówił, że chodzi o refleksję nad nadzieją, nad formami, jakie przybierała w kolejnych stuleciach, po czym najchętniej  przywoływał anegdotkę o pewnym dialogu, który zdarzył się, gdy był spacerze ze wnuczkami – siedmioletnią Isabelle i pięcioletnią Florence – wczesną wiosną w okolicach domu. Powietrze było krystalicznie czyste, góry wyraźnie odcinały się na tle błękitu nieba, było tak pięknie, że Isabelle oznajmiła: „Tutaj jest prawie raj”. Florence spytała: „A co to takiego raj…?”. Na co Jean Delumeau, wielki historyk, odpowiedział, że raj to szczęście, które się nie kończy. Ale dla małej Florence nie brzmiało to przekonywująco. „A skąd ty to wiesz?” – spytała. No właśnie – oto pytanie, które mimo upływających lat nie dawało mu spokoju. I stąd książka W poszukiwaniu raju.

Czy nasze ziemskie drogi do raju to ślepa uliczka, czy  prowadzą nas ku światłu?

 

Premiera czerwiec 2020 r.

 

Jean Delumeau (18 czerwca 1923 – 13 stycznia 2020), historyk Kościoła i kultury Zachodu wieków XIV–XVIII, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli europejskiej humanistyki; autor wielu wspaniałych książek, m.in. Cywilizacja Odrodzenia, Strach w kulturze Zachodu XIV–XVIII w., Grzech i strach. Poczucie winy w kulturze Zachodu XIII–XVIII w., Historia ojców i ojcostwa, Skrzydła anioła. Poczucie bezpieczeństwa w duchowości człowieka Zachodu w dawnych czasach, Historia raju. Ogród rozkoszy.

 

Książka do nabycia w dobrych księgarniach oraz na stronie wydawcy

http://owvolumen.pl/sklep-2/bez-kategorii/w-poszukiwaniu-raju/